Παγοθραύστης.

Καθημερινές φωτογραφίες, αφιερωμένες στο κίτρινο χρώμα.

Ο χειμώνας, είναι κρύος. Ο φετινός, ακόμα περισσότερο. Οι θερμοκρασίες φλερτάρουν συνεχώς με το μηδέν και η ατμόσφαιρα είναι μονίμως παγωμένη. Το τοπίο μοιάζει ακίνητο και ψυχρό, ιδιαίτερα όταν το χαζεύεις μέσα στην πόλη.

Κάθε στενό, κάθε δρόμος βυθίζεται στα χρώματα του γκρι, του μπλε και του ουδέτερου καφέ, ακόμα και στις μεσημεριανές ώρες της ημέρας. Ο ήλιος συχνά, χάνει το στοίχημα να ζεστάνει τις πλατείες, η ψυχρή βασίλισσα των χρωμάτων κυριεύει την πόλη και οι άνθρωποι υποκλίνονται στις δυνάμεις της.

Oι κάτοικοι αναγκάζονται να δεχτούν το καθεστώς του κρύου που γεμίζει το οπτικό τους πεδίο αλλά και την ψυχή τους. Η διάθεση είναι από ουδέτερη έως πεσμένη. Τα χρώματα του έβενου ενισχύουν αυτήν την ψυχολογία, όταν η νύχτα πέσει πάνω από τα κτήρια. Κάθε τι φαίνεται μουντό, σκούρο και στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο.

«Αχ αυτά τα χρώματα!», σκέφτομαι περπατώντας στους δρόμους της πόλης. Είναι οχτώ η ώρα το πρωί και προχωρώ με σφιγμένη την καρδιά, να φτάσω στη δουλειά μου. Το βαθύ μπλε, το κρύο γαλάζιο, το απόλυτο γκρι με συνεπαίρνουν και η διάθεση βυθίζεται στο φόρτο και στις έγνοιες της ημέρας που καταφθάνουν απειλητικά.

Ξάφνου, ένα φωτεινό αίσθημα εισβάλει στον εγκέφαλό μου. Το οπτικό μου νεύρο δέχεται μηνύματα ηλεκτρικών σημάτων και οι κόρες των ματιών μου διαστέλλονται. Κάτι λαμπερό, κάτι υπέροχο καταφθάνει στο οπτικό μου πεδίο. Γυρνάω με αγωνία και αντικρίζω δύο κίτρινα αυτοκίνητα, παρκαρισμένα μούρη με μούρη. Είναι η συνάντηση του παλιού με το καινούριο. Δύο μοντέλα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους αλλά και τόσο ίδια. Το σχήμα και οι επιδόσεις τους δεν έχουν καμία σημασία. Ένα είναι το κρατούμενο. Το χρώμα τους. Αυτό που σπάει το φράγμα του πάγου και στέλνει την αρνητική μου διάθεση, στον αγύριστο.

Κοντοστέκομαι στο δρόμο, τα κοιτάω καλά-καλά, σκάω ένα χαμόγελο και βγάζω το κινητό από την τσάντα μου. «Αυτό, πρέπει να το απαθανατίσω» σκέφτομαι. «Αυτό πρέπει να το κρατήσω σαν οδηγό και να βρω και άλλους κίτρινους παγοθραύστες, στο μίζερο και κρύο τοπίο της καθημερινότητας μου».  

Αφού ολοκληρώνω τις λήψεις, συνεχίζω το περπάτημα. Τώρα όμως είναι πιο ανάλαφρο. Το κίτρινο χρώμα έκανε το θαύμα του. Η ενεργητική του φύση γέμισε ζωντάνια την ψυχή μου και ώθησε με ενέργεια τη διαδρομή μου. Η σκέψη έχει καθαρίσει και οι ευεργετικές ικανότητες του κίτρινου απλώνονται στο μυαλό μου.

Φέρνω στη μνήμη μου όλα όσα ξέρω για το χαρούμενο χρώμα. Το κίτρινο, βάσει της θεωρίας των χρωμάτων, είναι ένα από τα τρία βασικά χρώματα. Δημιουργεί κίνηση, είναι επεκτατικό, συχνά υπερισχύει των άλλων και είναι μία απόχρωση που προκαταβάλλει τον παρατηρητή. Προσθέτει ζωντάνια και κάνει τις θερμές χροιές να φαίνονται φωτεινότερες, ζωντανεύοντας τα ψυχρά χρώματα. Έτσι πετυχαίνει να είναι ένα από τα πιο χαρούμενα του φάσματος, μεταβιβάζοντας συναισθήματα αισιοδοξίας, χαράς και αυθορμητισμού.

Καθώς περπατώ, η ψυχολογία μου ενισχύεται από τη γνώση και η διάθεση ανεβαίνει όλο και πιο πολύ. Το βλέμμα περιπλανιέται ανάμεσα στο γκρίζο και το μπλε, ανακαλύπτοντας περισσότερους παγοθράυστες. Συνειδητοποιώ πως τα κίτρινα σημεία της πόλης είναι αρκετά και το μόνο που χρειάζεται είναι ένας φωτογραφικός φακός, η διαύγεια και η διάθεση να τα απαθανατίσεις, ζεσταίνοντας έτσι την καρδιά και το σώμα σου.

Χωρίς να το καταλάβω, έχω φθάσει στο τέλος της διαδρομής έτοιμη να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες της ημέρας. Το κίτρινο ολοκλήρωσε το έργο του και ανοίγω την πόρτα του γραφείου με χαρούμενες σκέψεις, καλή θερμοκρασία του σώματος, ένα άλμπουμ φωτογραφιών γεμάτο παγοθραύστες και μία κίτρινη μελωδία να ξεκινάει, πατώντας το play button του εγκεφάλου μου:

Αφού ανοίξω τον υπολογιστή, ετοιμάζομαι να ξεκινήσω τη δουλειά και σκέφτομαι πως σύντομα θα χρειαστεί να γράψω ένα άρθρο για αυτήν την εμπειρία. Να τα μοιραστώ μαζί σου· για το κίτρινο και τις ευεργετικές του ιδιότητες. Για τις φωτεινές φωτογραφίες και το σπάσιμο του πάγου. Για τη ζωντάνια και τη ζέστη που μου χάρισε. Άλλωστε το είπε και ο Κandinsky:

«Το χρώμα είναι το πλήκτρο. Το μάτι είναι το σφυρί. Η ψυχή είναι το πιάνο με τις πολλές χορδές».

Wassily Kandinsky

Καλές συνθέσεις! Καλό ζέσταμα!

like it? share it!

Leave a Reply