Λόγια της πόλης.

Ατάκες που κυλάνε στους δρόμους της πόλης.

Συνήθως είμαι με τα ακουστικά χωμένα στα αφτιά. Περπατάω, περπατάω και δεν ακούω τίποτα άλλο εκτός από συγκεκριμένους ήχους όπως οι κραυγές του Roger Watters, η απελπισία του Stuart A. Staples και η πονηριά του Richard Cheese.

Υπάρχουν όμως και κάποιες μέρες, που για διάφορους ανεξήγητους λόγους, ξεχνάω τα καλώδια και μένω με γυμνά αυτιά να περπατώ μέσα στην πόλη. Οι ήχοι είναι άπειροι και πολλές φορές εκνευριστικοί. Κόρνες, μαρσαρίσματα, γαβγίσματα τετράποδων και μη, λαϊκά άσματα καψουρο-οδηγών…και δεν συμμαζεύεται.

Όταν όμως ξεπεράσω το πρώτο ηχητικό τσουνάμι, στήνω αυτί και το πράγμα αρχίζει και αποκτά ενδιαφέρον. Οι ήχοι μετατρέπονται σε λόγια περαστικών που ακούω, καθώς προσέχω να μην με πατήσει το όχημα που περνάει, ενώ είμαι στην διάβαση, ή μεμονωμένες φράσεις που λαμβάνω καθώς οι διαβάτες με προσπερνάν με ένα smart phone κολλημένο στο αυτί.

words&thecity_graphic_design_by_georgia_kalt_2

words&thecity_graphic_design_by_georgia_kalt_3

Και είναι λόγια που πραγματικά με εκπλήσσουν. Φράσεις που έχω χρόνια να ακούσω, λέξεις πρωτόγνωρες ή ατάκες απολαυστικές. Ήχοι που μπορεί να μου φτιάξουν την μέρα, να με κάνουν να χαρώ που βρήκα επιτέλους λόγο για κάτι που δεν μπορούσα να εκφράσω και ήχοι που θα αποτελέσουν πρωινό κους-κους, όταν φθάσω στο γραφείο.

words&thecity_graphic_design_by_georgia_kalt_4

words&thecity_graphic_design_by_georgia_kalt_5

Αυτά τα λόγια ή μάλλον μερικά από αυτά, καταγράφω εδώ και τα κάνω εικόνες (η σειρά που τα παραθέτω είναι τυχαία):

“είμαι εδώ ή λείπω;”

“σαραντάρης παίδουλας”

“τσαρλατάνος megamix”

“(ήμουν εκεί) στο τρικ-τρακ”

Σίγουρα έχεις και εσύ ακούσει διάφορα περπατώντας. Λέξεις και φράσεις “του δρόμου” που σου έκαναν εντύπωση. Λογία περαστικά, λόγια της πόλης.

Μοιράσου τα.

Leave a Reply